كارستن نيبور ( مترجم : پرويز رجبى )

165

سفرنامه كارستن نيبور ( فارسى )

از شيراز به بوشهر روز اول سفر فقط نيم ميل آلمانى از شيراز فاصله گرفتيم . در اين اولين منزل قرار بود اول كاروان كاملا سرجمع بشود . روز پانزدهم مه 1765 فقط دو ساعت و نيم راه رفتيم و در چشمه سفيد منزل كرديم و روز شانزدهم مه ، پس از چهار ساعت پيشروى به بنداو رسيديم . اين ده در نقطهء مرتفعى ، در قسمت شرقى يك كوهستان قرار دارد . بنداو باغهاى زيادى از انگور ، بادام ، هلو ، انجير و ديگر ميوه‌ها دارد . امروز هم در ميان شكاف كوههاى بلند برف به چشم مىخورد . روز هفدهم مه راه بدى داشتيم ، كه از روى كوهها و تپه‌ها مىگذشت و پس از دو ساعت پيشروى اتراق كرديم . امروز با قافله‌اى كه از 30 تا 40 عرب تشكيل مىشد برخورد كرديم . اين قافله از بحرين و قطيف مىآمد و عازم زيارت آرامگاه امام رضا در مشهد بود . در اين قافله چند زن عرب هم به چشم مىخورد . هر مسلمان - اعم از شيعه و سنى - در صورتىكه از سلامت جسمانى برخوردار باشد و ثروت كافى داشته باشد و از نظر شغلى اشكالى نداشته باشد ، ناچار از رفتن به مكه است . اما چون براى شيعه‌ها سفر به مكه پرهزينه و خطرناك است و از طرف ديگر چون در منطقهء سنىها شيعه‌ها مورد تحقير قرار مىگيرند ، خيلى از آنها به زيارت آرامگاه چند تن از امامهاى خود كفايت مىكنند . اگر شخصى ثروتمندى در زمان حيات خود به زيارت مكه يا به زيارت امامهاى ديگر نرود ، پس از مرگش يك نفر از محل ارث